เรียน แม่ที่แสนรักของลูก

         สวัสดีค่ะแม่ แม่เป็นอย่างไรบ้างคะ สบายดีไหม ตอนนี้ลูกมาเรียนที่มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวงได้ 5 เดือนเต็มแล้วนะคะ กรุงเทพฯบ้านของเรา กับเชียงรายที่ตั้งของมหาวิทยาลัยที่ลูกเรียนห่างไกลและแตกต่างกันมากเหลือเกิน ตอนลูกมาอยู่ที่นี่ในช่วงแรกๆ ลูกต้องปรับตัวหนักมากทีเดียวเชียว ทั้งเรื่องของการเรียนที่หนักขึ้น วิถีชีวิตความเป็นอยู่ที่ไม่คุ้นเคย อีกทั้งเรื่องของสภาพแวดล้อมที่ไม่คุ้นชินอีก

         แต่แม่ขา ตอนนี้ลูกต้องมนต์เสน่ห์ของเมืองเชียงรายเข้าแล้ว

         แม่ขา ตั้งแต่วันแรกที่มาอยู่ที่เมืองเชียงรายนี้ ลูกรู้สึกเหมือนว่าลูกอยู่ในอ้อมกอดของขุนเขา และไอหมอกตลอดเลย ไม่ว่าจะหันไปทางไหนก็เห็นแนวเขาอยู่รายล้อมลูก ในช่วงเช้าตรู่ของทุกวันหรือวันไหนที่อากาศชื้นเช่นวันที่มีฝนตก ลูกจะเห็นหมอกลอยเต็มไปหมดเลย สีเขียวขจีของแนวเขาและสีสันสดใสของดอกไม้ที่ผลิบานตัดกับสีขาวของไอหมอกอย่างลงตัว เสียงนกร้องที่แสนไพเราะเหมือนมีศิลปินชื่อดังมาบรรเลงเพลงขับกล่อมและลมเย็นๆที่พัดโชยให้สดชื่น หากไม่ได้มาสัมผัสด้วยตัวเอง ลูกคงคิดว่าตัวเองฝันไปเป็นแน่แท้เชียวค่ะแม่

         แม่ขา ถึงลูกมาอยู่ไกลจากบ้านของเรา แต่ลูกอุ่นใจมากเลยนะคะ ผู้คนที่เชียงรายเป็นมิตรมาก ทุกคนล้วนมีรอยยิ้มอยู่บนใบหน้า เวลาลูกสงสัยอะไร หรือไม่ทราบอะไรตรงไหน เมื่อลูกถามชาวบ้านที่นี่ ลูกจะได้รับความช่วยเหลือด้วยความเต็มใจอยู่เสมอ ในหลายๆครั้งที่ชาวบ้านจะคุยกับลูกด้วยภาษาเหนือหรือที่เรียกกันว่าอู้กำเมือง ช่วงแรกๆลูกงงมากทีเดียวค่ะแม่ แต่ตอนนี้ลูกฟังหลายๆคำออกแล้ว จะว่าไปคำเมืองก็ไพเราะดีนะคะแม่ ฟังแล้วรื่นหู ลูกว่าคำเมืองเป็นภาษาที่น่ารักมากเลยนะคะ และตอนนี้ลูกก็พยายามหัดพูดอยู่ เผื่อสักวันลูกจะได้อู้กำเมืองเหมือนคนที่นี่ได้บ้าง ลูกชอบคำเมืองจังเลยค่ะแม่

         แม่ขา มาอยู่ที่นี่ ลูกได้นุ่งชุดพื้นเมืองเหนือเข้าร่วมพิธีบายศรีสู่ขวัญแบบล้านนาเป็นครั้งแรกในชีวิตด้วย ลูกดีใจมากที่ได้มีโอกาสแต่งกายด้วยชุดแบบที่ลูกชื่นชอบและใฝ่ฝันมาตั้งแต่เด็ก การที่ได้หัดนุ่งผ้าซิ่นเป็นเรื่องที่แปลกใหม่สำหรับลูก และการที่ได้เข้าร่วมพิธีแบบทางเหนือก็ตื่นตาตื่นใจมากทีเดียว ผู้คนที่นี่นุ่งผ้าซิ่นในชีวิตประจำวันกันเป็นเรื่องปกติมากเลยนะคะแม่ สำหรับลูก ลูกว่าผู้คนที่นี่รักษาเอกลักษณ์ทางด้านวัฒนธรรมที่น่าภูมิใจของพวกเขาได้ดีทีเดียว

         แม่ขา แม่เชื่อไหมว่าอยู่ที่เชียงรายนี้ แม่มีเงินเพียง 100 บาท แม่สามารถใช้ชีวิตได้ทั้งวันเลย เพราะที่นี่อาหารมีราคาถูกมากทีเดียว รสชาติก็อร่อย มาอยู่ที่นี่ไม่นานทำเอาลูกน้ำหนักขึ้นหลายกิโลกรัมเลย แม่ลองนึกภาพตามลูกดูนะคะ ได้ทานอาหารพื้นบ้านที่มีรสชาติดี ราคาย่อมเยา ในบรรยากาศที่รายล้อมด้วยแนวเขาเขียวขจี อากาศที่เย็นสบาย และสถาปัตยกรรมแบบล้านนาแสนวิจิตรที่พบเห็นได้ทั่วไป ชวนให้เจริญอาหารไม่น้อยเลยใช่ไหมคะแม่

         แม่ขา เชียงรายสำหรับลูกแล้ว ที่นี่เป็นเหมือนเมืองในฝันเลย เมืองที่มีธรรมชาติที่บริสุทธิ์ มีสถาปัตยกรรม การแต่งกาย ภาษาพูด วัฒนธรรมด้านต่างๆที่โดดเด่นเป็นเอกลักษณ์ และมีผู้คนที่เป็นมิตร มีน้ำใจ รักและภูมิใจในวัฒนธรรมของตนมีวิถีชีวิตที่เรียบง่าย ไม่วุ่นวาย ลูกรักเมืองเชียงรายเข้าแล้วค่ะแม่ หากมีโอกาสลูกขอให้แม่ลองมาเที่ยว มาลองใช้ชีวิตที่นี่เหมือนลูกนะคะ ลูกเชื่อเหลือเกินว่าแม่จะประทับใจในเมืองเชียงรายนี้

รักและคิดถึงแม่สุดหัวใจค่ะ
ลูกสาวของแม่
ปล. ลูกได้แนบภาพบรรยากาศมหาวิทยาลัยของลูกมาให้แม่ได้ชมด้วยนะคะ

         วิหารพระเจ้าล้านทองเฉลิมพระเกียรติฯ
         สถานที่ประดิษฐานพระเจ้าล้านทองเฉลิมพระเกียรติฯพระพุทธรูปประจำมหาวิทยาลัยของลูกค่ะแม่ ซึ่งวิหารแห่งนี้สร้างขึ้นตามแบบอย่างของสถาปัตยกรรมล้านนาด้วยนะคะ

         ลานดาว 
         นี่เป็นภาพบรรยากาศบริเวณลานดาวหลังฝนตกค่ะแม่ จากในภาพจะมีหมอกลอยอยู่เยอะเลย หมอกสีขาวตัดกับภูเขาและพืชพรรณสีเขียว สวยงามทีเดียวนะคะแม่

         บรรยากาศบริเวณทางเดิน 
         ตรงนี้เป็นบรรยากาศของทางเดินไปหอพักที่ลูกพักในมหาวิทยาลัยค่ะแม่ มีต้นไม้เป็นแนวรายล้อมสองข้างทาง ร่มรื่นมิใช่น้อยเลยค่ะแม่

........................................

Credit by :
นางสาวกุลสิรินทร์ รวิทัศน์