ย้อนกลับ

เกาะพยาม สวรรค์สร้าง

เกาะพยาม ศิลปะของธรรมชาติ เกาะขนาดใหญ่ในทะเลอันดามันเหนือ พื้นที่จังหวัดระนอง ที่ที่มีความงดงามและมหัศจรรย์ที่ธรรมชาติสรรสร้าง

เกาะพยาม ศิลปะของธรรมชาติ หากโลกของเราเป็นผืนผ้าใบผืนหนึ่ง ธรรมชาติคงได้คัดสรรจิตรกรมือดีมาแต่งแต้มบริเวณเล็กๆของผืนผ้าใบผืนนี้ไว้อย่างละเอียดและปราณีต ประเทศไทยของเราได้ชื่อว่าเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่งของนักเดินทางจากทั่วโลก ด้วยการผสมกลมกลืนระหว่างธรรมชาติและวัฒนธรรมของชาวท้องถิ่น ลักษณะภูมิประเทศที่หลากหลายได้สรรสร้างทิวทัศน์ที่มหัศจรรย์ให้กับดินแดนแห่งนี้ ที่ขาดไปไม่ได้คือ เกาะน้อยใหญ่ ที่กระจายตัวอยู่บริเวณตอนใต้ของประเทศทั้งสองฝั่ง ที่มีชื่อเสียงเลื่องลือ และกลายไปเป็นเป้าหมายของนักเดินทางให้ต้องมาเยือนสักครั้งในชีวิต เกาะเหล่านี้ถูกพัฒนาเป็นแหล่งท่องเที่ยว เกิดการเข้ามาของอุตสาหกรรม สิ่งก่อสร้าง ธุรกิจต่างๆ ถึงแม้ว่าจะช่วยสร้างความเจริญให้กับแหล่งท่องเที่ยวเป็นอย่างมากก็ตาม แต่สำหรับผู้ที่ต้องการสัมผัสธรรมชาติอย่างแท้จริง ปัจจุบันกลับกลายเป็นเรื่องยากไปเสียแล้ว หากแต่ยังมีจังหวัดเล็กๆที่ตั้งอยู่บริเวณภาคใต้ตอนบน ที่มีชายฝั่งติดกับทะเลอันดามัน เป็นที่ตั้งของเกาะแห่งหนึ่งเป็นที่รู้จักกันในชื่อ “เกาะพยาม” เกาะพยามเป็นเกาะขนาดใหญ่ ที่ตั้งอยู่ในพื้นที่จังหวังระนอง นั่งเรือจากท่าเรือเทศบาลตำบลปากน้ำ จังหวัดระนองใช้เวลาประมาณ 2 ชั่วโมง หรือหากโดยสารสปีทโบ๊ทใช้เวลาเพียง 30 นาที จุดเด่นที่สำคัญของเกาะสวรรค์แห่งนี้ก็คือ ความหลากหลายทางชีวภาพและระบบนิเวศน์ที่อุดมสมบูรณ์ ทั้งป่าชายเลนอันเป็นต้นกำเนิดของสิ่งมีชีวิตนานาพันธุ์ และเป็นเกราะป้องกันอันเข้มแข็งให้กับชายฝั่ง ป่าเบญจพรรณที่กระจายอยู่ทั่วไปในเกาะเป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์นานาชนิด รวมถึงนกเงือกที่เรียกได้ว่าเป็นนกเจ้าถิ่นของเกาะพยามเลยก็ว่าได้ ที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวมากที่สุดเห็นจะเป็น หาดทรายสีขาวกว้าง และน้ำทะเลใสสะอาด สีของพื้นน้ำทะเลสีฟ้าหลากหลายเฉดที่ตัดกับสีของท้องฟ้าและแสงอาทิตย์ยามอัสดงถือเป็นทิวทัศน์ที่ล้ำค่า ความพิเศษไม่ได้มีเพียงเท่านั้น อ่าวแต่ละอ่าวของเกาะพยามนั้น ล้วนแล้วแต่มีทิวทัศน์และเอกลักษณ์ความงดงามที่โดดเด่นเฉพาะตน จนมีบางคนเปรียบเทียบเกาะพยามว่า เป็นมัลดีฟเมืองไทย ชุมชนในเกาะพยามแต่เดิมนั้นเป็นชาวมุสลิม ภายหลังมีการอพยพออกไปเนื่องจากการเข้ามาของสัมปทานการเลี้ยงหอยมุก และมีการอพยพเข้ามาของชาวสุราษฎร์ธานี นอกจากนี้เกาะพยามยังเป็นที่อยู่อาศัยของชนเผ่ามอร์แกน ที่มีอาชีพหลักคือการประมงหาปลา ชาวเกาะพยามนั้นนิยมปลูกยางพารา และต้นกาหยู ที่เป็นพืชเศรษฐกิจที่สำคัญของชุมชนที่นี่ ถนนหนทางภายในเกาะยังเป็นเพียงถนนเส้นเล็กๆ ที่มีแต่มอเตอร์ไซค์เท่านั้นที่เป็นยานพาหนะหลักในการเดินทางบทเกาะแห่งนี้ นักท่องเที่ยวส่วนมากจึงมักโดยสารมอเตอร์ไซค์รับจ้าง หรือเช่าขี่เป็นรายวัน สำหรับธุรกิจการท่องเที่ยวภายในเกาะนั้น จะเป็นลักษณะของบ้านพักบังกะโล ที่ทำให้นักท่องเที่ยวได้สัมผัสกับธรรมชาติอย่างแท้จริง นอกจากนั้นยังมีกิจกรรมต่างๆ ตั้งแต่ ออกทะเลตกปลา กิจกรรมพักร้อนริมชายหาด ชมพระอาทิตย์ตก หรือขี่จักรยานชมธรรมชาติรอบเกาะ เป็นต้น เกาะพยามเป็นอีกสวรรค์ของนักเดินทางที่อยากหลีกหนีจากความวุ่นวายของแหล่งท่องเที่ยว และต้องการสัมผัสธรรมชาติที่แท้จริง ราวกับว่าได้ย้อนเวลาไปในอดีตที่ศิลปะของธรรมชาติ ยังไม่ถูกแต่งแต้มเพิ่มโดยฝีมือมนุษย์ ที่ที่ศิลปะของธรรมชาติยังคอยแต่งแต้มเรื่องราวให้มนุษย์อย่างเราได้ชื่นชมกับความมหัศจรรย์ของธรรมชาติ และยังสร้างแรงจูงใจให้กับนักท่องเที่ยวที่จะต้องช่วยกันรักษาความสวยงามนี้ให้คงอยู่สืบต่อไป สำหรับผู้ที่ได้อ่านเรื่องเล่าสั้นๆของเกาะพยามแห่งนี้ หากท่านมีโอกาสได้ไปเยือนที่เกาะแห่งนี้สักครั้ง ท่านจะพบว่าความสวยงามของธรรมชาตินั้นสามารถตราตรึงใจท่านไปไม่รู้ลืม ขอบคุณรูปภาพจาก : https://pantip.com/topic/30305751 http://2g.pantip.com/cafe/blueplanet/topic/E11003641/E11003641.html ข้อมูลจาก : http://www.payamisland.com/index_t.php
965 views

0

แบ่งปัน

มิวเซียมในจังหวัดระนอง