สถานที่ตั้ง บ้านเวียงเดิม หมู่ที่ 2 ตำบลเวียงเหนือ อำเภอเวียงชัย จังหวัดเชียงราย ประวัติพระพุทธรูปโบราณ พระพุทธรูปโบราณ ชาวบ้านได้ขุดค้นพบ เมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม 2515 ตรงกับเดือน 9 เหนือขึ้น 1 ค่ำ ปีชวด จุลศักราช 1334 เนื่องจากอำเภอเมืองเชียงราย ได้สั่งการให้กำนัน ผู้ใหญ่บ้าน ทุกหมู่บ้านในตำบลเวียงเหนือ ร่วมกันพัฒนาถนนหนทางภายในหมู่บ้าน ซึ่งเดิมเป็นหลุมเป็นบ่อ นายวงค์ มโนวรรณ์ ผู้ใหญ่บ้านในขณะนั้น ได้ร่วมกับชาวบ้านนำดินมาถมพื้นที่ที่เป็นหลุมเป็นบ่อ เพื่อให้พื้นที่เสมอกัน ชาวบ้านจึงได้พากันไปขุดดินที่จอมปลวกในป่าละเมาะที่มีแต่ต้นไผ่ และก้อนอิฐเก่าในบริเวณนั้น ซึ่งชาวบ้านคิดว่าเคยเป็นวัดร้างมาก่อน ขณะที่ขุดจอมปลวกอยู่นั้น นายฟอง สุดา ได้ขุดพบเศียรพระพุทธรูป พบว่าเป็นพระพุทธรูปองค์ที่สมบูรณ์ พระพักตร์คล้ายพระสิงห์ปางมารวิชัย ความกว้างหน้าตัก 73 นิ้ว สูง 82 นิ้ว สร้างด้วยอิฐถือปูน คณะกรรมการวัดจึงได้แจ้งให้กรมศิลปากร หน่วยที่ 4 อำเภอเชียงแสน มาตรวจสอบและพบว่า พระพุทธรูปองค์นี้สร้างพุทธศตวรรษที่ 19 อายุไม่ต่ำกว่า 600 ปี ชาวบ้านจึงเกิดความศรัทธาต่อพระพุทธรูปโบราณนี้อย่างยิ่ง มีการสันนิษฐานว่าบริเวณนี้ในอดีตอาจจะเคยเป็นวัดร้างมาก่อน วิเคราะห์จากหลักฐานที่ค้นพบแนวอิฐ ซากกำแพง และจากซุ้มประตูโบราณ ชาวบ้านจึงได้ช่วยกันสร้างวัดขึ้นมา ณ สถานที่นั้น ตั้งชื่อว่า “วัดโบราณเวียงเดิม” ต่อมาพุทธศาสนิกชนทั่วทุกสารทิศเมื่อทราบข่าวการพบพระพุทธรูปโบราณล้ำค่านี้ ต่างพากันเดินทางมากราบนมัสการกันเสมอ ในวัดโบราณเวียงเดิมแห่งนี้ นอกจากจะมีพระพุทธรูปที่ขุดค้นพบแล้ว ยังเป็นที่เก็บรักษาของเก่าประเภทเครื่องใช้ หม้อ ชาม ไห แจกัน รวมถึงพระพุทธรูป และเศียรพระพุทธรูปโบราณที่ทำด้วยหินทราย ที่คาดว่ามีอายุมากถึง 2,000 ปี ซึ่งได้จดทะเบียนกับกรมศิลปากรแล้ว และมีการสันนิษฐานว่าบริเวณรอบๆวัด ที่เป็นทุ่งนารวมถึงพื้นที่บางส่วนของวัด อาจเป็นหัวเมืองหรือเมืองหน้าด่านมาก่อน และบริเวณวัดนี้อาจเป็นศูนย์กลางของหัวเมืองเก่าก็ได้