ด้วยต้องการสะท้อนให้เห็นถึงภูมิปัญญาพื้นบ้านของไทยในอดีต พระครูสิริ ปุญญาภิวัฒน์ เจ้าอาวาสวัดสำโรง จึงได้ร่วมกับชาวบ้าน บริจาคอุปกรณ์ เครื่องมือ เครื่องใช้พื้นบ้าน และเครื่องมือจับสัตว์น้ำ ที่เป็นของตกทอดตั้งแต่สมัยโบราณ มาเก็บรวบรวมไว้ใน ‘พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านวัดสำโรง’ จัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2542 ปัจจุบันห้องพิพิธภัณฑ์อยู่บริเวณชั้นล่างของศาลาอเนกประสงค์ โดยแบ่งการจัดแสดงเป็นหมวดหมู่ ดังนี้

- ส่วนที่ 1 ครัวโบราณ จัดแสดงอุปกรณ์ อย่างเช่น เตาดินเผา หม้อดิน กาดินเผา กระต่ายขูดมะพร้าว โอ่งน้ำ ฯลฯ
- ส่วนที่ 2 หัตถกรรมพื้นบ้าน แสดงเครื่องจักสานอันเป็นภูมิปัญญาท้องถิ่น ในการแปรรูปไม้ไผ่และหวายเป็นเครื่องมือใช้สอย เช่น สาแหรก กระจาด กระด้ง สนับโรย บุ้งกี๋ ฯลฯ
- ส่วนที่ 3 อุปกรณ์ตวงข้าว แสดงอุปกรณ์ชั่ง ตวง วัด การตวงข้าวเปลือกแบบเก่าที่บรรพบุรุษเคยใช้ในอดีต
- ส่วนที่ 4 เครื่องมือการทำนา ประกอบด้วย โกรกคล้องคอควายสำหรับ ลากไถ แอก คราดไถ ไม้คานหาบข้าวไม้คานหลาว งอบ เคียวเกี่ยวข้าว
- ส่วนที่ 5 เครื่องมือจับสัตว์น้ำ สะท้อนวิถีการกินอยู่อย่างไทยแบบพอเพียง เช่น ด้วงดักหนู แร้ว ข้อง เบ็ด อวน ฉมวก สุ่ม ฯลฯ ส่วนที่ 6 เครื่องใช้เบ็ดเตล็ด เช่น เชี่ยนหมากทองเหลือง ตะเกียงลาน เครื่องทองเหลือง ตราชั่ง ลูกคิด เครื่องมือช่างไม้ ฯลฯ ส่วนรอบห้องจัดวางไหและกระถางเคลือบประเภทต่างๆ
นอกจากนี้ยังมีอาคารจัดแสดงอาชีพชาวนา ซึ่งจะได้ชมเครื่องมือในการทำนาจัดแสดงอยู่ เช่น เครื่องฝัดข้าว ครกตำข้าว ระหัดชกมวย ระหัดเครื่องยนต์ และเป็นที่จัดแสดงเรือประเภทต่างๆ เช่น เรือบด เรือจ้าง เรือแปะ อีกหนึ่งพิพิธภัณฑ์ดีๆ ที่จะพานักท่องเที่ยวไปย้อนรำลึกถึงวิถีชีวิตชาวบ้านสมัยก่อนได้อย่างแจ่มชัด