พิพิธภัณฑ์มรดกอีสาน วัดโบราณ เริ่มต้นมาจากการเก็บสะสมข้าวของเครื่องใช้ตามวิถีชีวิตดั้งเดิมของชาวอีสานของพระครูอนุการโกวิท จากนั้นท่านได้ปรับปรุงห้องในศาลาวัดเป็นห้องจัดแสดง เพื่อให้ลูกหลาน ประชาชนทั่วไปได้เรียนรู้ โดยมีการจัดแสดง เครื่องมือในการทอผ้า เครื่องมือจับสัตว์-ดักสัตว์ เครื่องใช้ประจำวัน แบ่งเป็นประเภท ดังนี้ 1. เครื่องมือทอผ้า เช่น กวักไหม เพียก มัดหมี่ ไนเข็นฝ้าย อิ้วหีบเม็ดฝ้าย โกงปั่นฝ้าย กี่ทอผ้า เสาโกงสำหรับปั่นฝ้าย เป็นต้น 2. เครื่องมือเครื่องใช้ในการจับสัตว์น้ำ เช่น เรือพาย หนองฝักปัง ตุ้มดักปลา ไซใหญ่ เป็นต้น 3. เครื่องใช้ในชีวิตประจำวันในอดีต เช่น กระต่ายขูดมะพร้าว ครกไม้ กระบุง กระด้ง กำปั่น (หีบ) จักรยานโบราณ กระด้ง กระบวยตักน้ำ เป็นต้น 4. เครื่องใช้ในการเกษตร เช่น คราด ชงโลงสำหรับวิดน้ำใส่กล้า ครกมอง(ครกกระเดื่อง) คุตีข้าว เป็นต้น