เว็บบอร์ด

  1. หน้าแรก
  2.    >   มิวเซียมไทยแลนด์
  3.    >   เว็บบอร์ด
  4.    >   บทหนังในแกลเลอรี่

บทหนังในแกลเลอรี่

23 กรกฎาคม 2559

ชื่นชอบ 4

2,115 ผู้เข้าชม

0

แบ่งปัน
ที่นี่คือแกลเลอรี่ แต่ภายในกลับมีผู้คนคลาคล่ำยิ่งกว่าห้างสรรพสินค้าวันสุดสัปดาห์



เขียนแค่นี้เหมือนกำลังเล่าถึงภาพฝันของคนรักงานศิลป์ที่อยากให้กรุงเทพฯ เป็นเมืองแห่งศิลปะ



แต่นี่ไม่ใช่ภาพจินตนาการครับ มันเป็นภาพที่เกิดขึ้นจริง แกลเลอรี่แห่งนี้ชื่อ Bangkok CityCity Gallery และนิทรรศการศิลปะที่เรียกคนมาดูได้เยอะขนาดนี้คือ I Write You A Lot ของ เต๋อ-นวพล ธำรงรัตนฤทธิ์

เรื่องที่น่าคิดก็คือ เขาทำได้อย่างไร?



ส่วนหนึ่งอาจจะเป็นเพราะนี่เป็นงานของ เต๋อ นวพล ผู้กำกับภาพยนตร์และนักเขียนซึ่งมีคนรุ่นใหม่ติดตามงานเป็นจำนวนมากอยู่แล้ว เต๋อเป็นที่รู้จักดีในกลุ่มวัยรุ่นที่ชื่นชอบภาพยนตร์นอกกระแส ภาพยนตร์เรื่อง “36” และ “Mary is happy, Mary is happy” นับว่าเป็นกระแสอย่างยิ่งในหมู่คนที่ไม่ยึดติดกับกระแสหลัก ในขณะที่ต้นปีที่ผ่านมาเขายังได้รับรางวัลในฐานะรางวัลผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยมจากหลายสถาบัน จากงานภาพยนตร์ที่ทำรายได้กว่า 80 ล้านอย่าง “ฟรีแลนซ์..ห้ามป่วย ห้ามพัก ห้ามรักหมอ” จึงถือว่าชื่อของเต๋อเป็นที่รู้จักในวงกว้างแล้วเช่นกัน ปัจจุบันเพจเฟสบุ๊กของเขามีคนติดตามอยู่เรือนแสน เต๋อยังได้ชื่อว่าเป็นคนที่สื่อสารทางออนไลน์ได้สนุก เขาโพสต์เฟสบุ๊กวันละหลายครั้ง โพสต์ส่วนใหญ่ดูขำๆ กวนๆ แต่ก็แอบแสดงความเห็นและแสดงความเนิร์ดในแบบของตัวเองได้อย่างน่าติดตาม



แต่นั่นไม่ใช่สาเหตุเดียวที่ทำให้นิทรรศการนี้เป็นที่สนใจ เราควรว่ากันถึงเนื้องานของนิทรรศการด้วย อธิบายอย่างง่ายที่สุด I Write You A Lot เป็นนิทรรศการภาพถ่ายครับ เมื่อเข้าไปภายในห้องที่ค่อนข้างสลัว เราจะเห็นการแสดงภาพถ่ายโดยใช้ไลต์บ็อกซ์จัดแสดงเรียงรายเป็นระเบียบ ภาพถ่ายแต่ละภาพดูมีองค์ประกอบที่น่าสนใจ แต่ที่น่าสนใจกว่าคือใกล้ๆ กับภาพถ่ายจะมีบทภาพยนตร์สั้นๆ ที่เต๋อเขียนไว้ให้เราลองอ่านกันด้วย บทภาพยนตร์ของเต๋อทำให้ภาพถ่ายนั้นมีเรื่องราว ...ไม่ใช่เรื่องราวจากชีวิตจริงของผู้คนที่อยู่ในภาพ หากแต่เป็นเรื่องราวจากจินตนาการของเต๋อที่สะท้อนและนึกสนุกต่อภาพนั้นๆ ต่างหาก เต๋อถึงกับตั้งชื่อให้คนในภาพ ใส่ตำแหน่งแห่งหน ใส่เรื่องราว ซึ่งส่วนใหญ่เรื่องราวของตัวละครเหล่านั้นจะทำให้เราหัวเราะหึๆ หรือกระทั่งหัวเราะออกมาดังๆ และกระทั่งนึกจินตนาการพวกเขาเป็นภาพเคลื่อนไหวมากกว่าภาพนิ่งเลยด้วยซ้ำ



โดยสรุปก็คือ ...นี่เป็นนิทรรศการภาพถ่ายของคนทำหนังน่ะครับ ...มันเป็นงานของคนทำหนังถึงขนาดที่ส่วนหนึ่งในนิทรรศการยังมีเก้าอี้โรงภาพยนตร์ให้นั่งชมซีนในภาพยนตร์ซีนหนึ่งที่เต๋อจัดเตรียมไว้เสียด้วย



อย่างไรก็ตาม สิ่งที่โดดเด่นที่สุดใน I Write You A Lot ไม่ใช่รูปหรือเรื่องทั้งหมด หากแต่เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นสดๆ ในงานมากกว่า

ผนังด้านหนึ่งของแกลเลอรี่ถูกอาบด้วยแสงไฟสีขาวจากจอโปรเจตเตอร์ แรกเห็นเราอาจจะงงๆ ว่าคุณจอนี้มันเอาไว้ฉายอะไรหว่า แต่พออยู่ไปสักพัก เราจะเห็นการพิมพ์ข้อความสดๆ ซึ่งมักจะเริ่มด้วย “ภายใน. บางกอก ซิตี้ซิตี้ แกลเลอรี่...” แล้วสิ่งที่ตามมาคือบทภาพยนตร์สั้นๆ สดๆ ที่เล่าเรื่องของใครบางคนที่กำลังดูงานนิทรรศการอยู่ในแกลเลอรี่ อาจจะเป็นพี่เสื้อดำคนนั้น เป็นน้องเสื้อลายคนนี้ หรือเป็นใครบางคนที่เขารู้จักซึ่งเผอิญมาดูงานอยู่พอดี บางครั้งการเขียนบทสดๆ นี้ยังเลยเถิดถึงขั้นเป็นการออกคำสั่ง “แอ็กชั่น!” ให้คนที่เขากำลังเขียนถึงต้อง ‘แสดง’ ตามบทที่บทกำลังเขียนเลยก็มี

เต๋อเป็นผู้แอบพิมพ์บทภาพยนตร์เหล่านี้อยู่ที่ไหนสักแห่งโดยไม่แสดงตัวให้เราเห็น เขาไม่ได้มานั่งพิมพ์บทเหล่านี้ตลอดเวลา ทุกวัน แต่เต๋อก็แวะมา ‘Live Screenwriting’ อยู่เป็นระยะๆ ซึ่งการพิมพ์บทสดๆ เล่นกับผู้คนที่มาชมงานนี้เองที่ทำให้นิทรรศการนี้เป็นงานที่ ‘สนุก’ เอามากๆ นี่ยังไม่นับการปริ้นท์สคริปต์เหล่านั้นมารวมเป็นเล่มให้คนได้อ่าน การมีหน้ากระดาษให้คนลอง ‘ต่อบท’ กับเต๋อ (ซึ่งจริงๆ หน้ากระดาษเหล่านี้ก็ทำหน้าที่เป็นสมุดให้ผู้ชมงานได้แสดงความคิดเห็นด้วย) และแถมด้วยการอัพเดตเรื่องราวสนุกๆ ที่เกิดขึ้นในนิทรรศการลงบนเพจเฟสบุ๊กของเต๋ออยู่เรื่อยๆ อีกด้วย


นิทรรศการศิลปะที่ ‘สนุก’ และมีปฏิสัมพันธ์กับผู้เข้าชมมากๆ แบบนี้ค่อนข้างหาได้ยากนะครับ และผมคิดว่านี่เป็นสาเหตุสำคัญที่ให้ทำให้มันเป็นที่ประทับใจกับคนที่ได้ไปดู เพราะมันน่าบอกต่อ น่าเอามาเล่า ..ยิ่งถ้าคุณได้มีบทภาพยนตร์ส่วนตัวที่เขียนให้โดย เต๋อ นวพล ทำไมคุณจะไม่อยากถ่ายรูปเก็บไว้ แล้วเอาไปแชร์อวดต่อในเฟสบุ๊กล่ะ

ศุภมาส พะหุโล หนึ่งในผู้ก่อตั้ง Bangkok CityCity Gallery และผู้จัดงานนี้ ให้ข้อมูลเชิงสถิติที่น่าสนใจว่า ในงานวันเปิดนิทรรศการช่วงปลายเดือนมิถุนายนที่ผ่านมา มีผู้มาร่วมงานเกือบ 783 คน นับรวมเสาร์-อาทิตย์แรกที่จัดแสดงก็มีคนมาชมงานร่วม 1,200 คน จำนวนคนขนาดนี้เป็นปริมาณที่ทำให้แกลเลอรี่แห่งนี้ดูแน่นขนัด แม้ว่าที่นี่จะเป็นแกลเลอรี่ขนาดใหญ่แล้วก็ตาม เธอยังอธิบายถึงบรรยากาศในการชมงานนี้ว่ามีความคล้ายคอนเสิร์ตอีกด้วย



“มันเหมือนคอนเสิร์ตมากๆ ค่ะ เพราะเวลามีคนเดินเข้าออกจากแกลเลอรี่ห้องใหญ่เราจะได้ยินเสียงหัวเราะหรือปรบมือดังลอดออกมา แล้วถ้าเข้าไปดูตอน Live Screenwriting จะเห็นภาพทุกคนจ้องมองผนังจอโปรเจ็กเตอร์ ซึ่งเป็นภาพที่ประหลาดมาก”​



ข้อมูลที่น่าสนใจอีกประการคือเรื่องช่วงวัยของคนที่เข้าชม ปรากฏว่านิทรรศการนี้มีเด็กวัยรุ่นมาเข้าชมเป็นจำนวนไม่น้อย เด็กบางคนมาจากต่างจังหวัดเพื่อมาชมงานนี้โดยเฉพาะก็มี ซึ่งไม่มากก็น้อย เราพอจะบอกได้ว่า I Write You A Lot เป็นงานที่ได้รับความสนใจจากคนรุ่นใหม่ และทำให้มีคนกลุ่มใหม่ๆ เดินเข้าสู่แกลเลอรี่



มาถึงวันนี้เราไม่มีข้อสงสัยใดๆ ในฝีมือการทำหนังและการเขียนบทของ เต๋อ นวพล อีกแล้ว แต่ถ้าหากการจัดนิทรรศการศิลปะต้องการคนเขียนบทด้วย เต๋อ นวพล ก็พิสูจน์แล้วว่า เขามีฝีมือในการเขียนบทให้แกลเลอรี่ได้เช่นกัน.

วิภว์ บูรพาเดชะ (บรรณาธิการนิตยสาร happening)


นิทรรศการ I Write You A Lot ของ เต๋อ-นวพล ธำรงรัตนฤทธิ์ จัดแสดงถึงวันที่ 7 สิงหาคม 2559
ขอขอบคุณภาพจากเฟสบุ๊ก FB: BANGKOK CITYCITY GALLERY
ติดตามเฟสบุ๊กของ เต๋อ นวพล ได้ที่ FB: Nawapol Thamrongrattanarit
ติดตามเฟสบุ๊กของผู้เขียนบทความได้ที่ FB: Vip Buraphadeja

วันที่สร้าง : 07 ธันวาคม 2559

0

แบ่งปัน
สร้างโดย