เว็บบอร์ด

  1. หน้าแรก
  2.    >   มิวเซียมไทยแลนด์
  3.    >   เว็บบอร์ด
  4.    >   เมืองพะเยา

เมืองพะเยา

15 มิถุนายน 2560

ชื่นชอบ 42

8,968 ผู้เข้าชม

103

แบ่งปัน
ผม...เกิดและโตมาที่เมืองพะเยานี่แหละ ถ้าหากถามถึง ‘เมืองพะเยา’ ละก็ คนก็จะคิดว่าเป็นจังหวัดเล็กๆ ทางตอนเหนือของประเทศไทยสินะ พร้อมกับมีภาพกว๊านพะเยาที่เรียกได้ว่าเป็นสถานที่สำคัญของจังหวัดพะเยาโผล่ขึ้นมาในหัวบรรยากาศที่สวยงาม วิวทิวทัศน์ที่ดี หรือไม่ก็...ไม่รู้จักเลย (?)   น่าขันที่ผมคนนึ่งละที่อยากจะออกไปจากเมืองนี้... แต่บางอย่าง มันมีบางอย่างที่ทำให้ผมรู้สึกกลับกัน มันเปลี่ยนความคิดของผม
จริงๆ แล้วถ้าหากเป็นคนพะเยาก็จะรู้ดีว่าพะเยามีอะไรดีๆ มากมาย ไม่ใช่แค่กว๊านพะเยาเท่านั้นหรอกเพียงแต่กว๊านพะเยาเป็นสถานที่ที่รวบรวมคนหมู่มากเอาไว้ อาจจะด้วยบรรยากาศที่งดงาม ยามอัสดงยิ่งแล้ว ดวงตะวันที่ค่อยๆ เคลื่อนตัวลาลับหลังกว๊านพะเยา แสงสีทองสะท้อนกับผืนน้ำเป็นวงกว้าง ส่องประกายงดงาม เรียกให้ผู้คนที่ง่วนอยู่กับตนเอง หรือสนใจสิ่งต่างๆ ให้เงยหน้าขึ้นยลโฉมแสงสีที่ตราตรึงใจ ลมพัดปลิวไสวเบาๆ ราวกับได้หยุดพักไปในตัวข้างๆ กว๊านพะเยามักมีผู้คนมากหน้าหลายตาปูเสื่อนอนเล่นพักผ่อน ทำกิจกรรมกับครอบครัว เพื่อน หรือแฟน ยิ่งอยู่ในตัวเมืองทำให้เห็นได้ง่าย ถือได้ว่าเป็นจุดดึงดูดที่ดี   และใกล้ๆ กันกับกว๊านพะเยามีสถานที่ที่เรียกได้ว่าเป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจตั้งอยู่ เราต่างเรียกสถานที่นั้นว่า ‘วัดพระเจ้าตนหลวง’   แน่นอนหากมีเรื่องทุกข์ใจหรือไม่สบายใจบางคนก็ต้องพึ่งพาวัด ทุกคนเข้าวัดเพื่อไปกราบไหว้บูชา อธิษฐานถึงสิ่งที่ปรารถนา ปล่อยนกปล่อยปลา สิ่งที่น่าแปลกที่ได้กลับมาคือ ครั้งแรกที่ย่างกรายเข้าไปกลับรู้สึกหนักอึ้งราวกับแบกความรู้สึกกดดันไว้เต็มจุก แต่ภายหลังออกมากลับรู้สึกโล่ง โปร่งสบาย ราวกับได้ปลดปล่อยบางสิ่งบางอย่างที่ไม่อยากจะรับรู้
ทุกๆ อย่างยังเวียนวนอยู่เหมือนเดิมราวกับมิรู้จักเหน็ดเหนื่อย   แม่ค้าที่ทำงานตากแดด เหงื่อเกาะที่หน้าแพรวพราวแต่กลับส่งรอยยิ้มให้ราวกับสิ่งที่ตนกำลังผจญอยู่มิหนักหนา พูดคุยด้วยน้ำเสียงเป็นมิตรแต่มิได้รู้จักมักจี่กันแม้แต่นิด   ตำรวจที่คอยยืนโบกจราจรใบหน้ายังแต้มไปด้วยรอยยิ้ม แม้แต่คนขายพวงมาลัยก็แย้มยิ้มไม่ต่างกัน   ผมฉุกคิดขึ้นมาได้ว่า... เรามันคนเมืองพะเยาด้วยกันนี่นา คนเราต่างก็เหนื่อยด้วยกันทั้งนั้น ยามได้เห็นรอยยิ้มของคนรอบข้าง มันทำให้เราเข้มแข็งขึ้นอีกนิด มันรู้สึกว่าตัวเองนั้นไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว ยังมีทุกๆ คนที่มีสายเลือดเมืองพะเยาอยู่ด้วยกันทั้งนั้น มันหาไม่ได้ในที่อื่นๆ น้ำใจที่ส่งมอบให้แก่กัน รอยยิ้มที่ส่งให้กัน และเรามีที่ยึดเหนี่ยวจิตใจร่วมกันนั่นแหละถึงเป็นสิ่งที่รวมกันเป็นหนึ่งเดียว
น้ำใจที่ถูกส่งหยิบยื่นมาให้กันแม้จะไม่เคยรู้จักกันมาก่อนความอบอุ่นแปลกๆ ที่ไม่สามารถบรรยายออกมาได้เป็นคำพูด และมันไม่มีที่ไหนแทนที่ได้ ไม่สามารถหาซื้อได้ที่ไหน ทุกๆ อย่างรอบข้างมันทำให้เราเปลี่ยนไป ทัศนคติเราก็เปลี่ยนตาม   แม้จะเป็นเมืองเล็กๆ ขับแคบ หรือใครจะคิดว่าเมืองพะเยาเป็นแค่ทางผ่าน แต่น้ำใจงามๆ ของทุกคนไม่ได้ด้อยไปกว่าที่ไหนเลย


ภาพถ่ายและบทความโดย นายกิตติพัฒน์ เผ่ากันทะ

วันที่สร้าง : 30 เมษายน 2561

103

แบ่งปัน
สร้างโดย
ป้าย
กระทู้ยอดนิยม