พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ก่อตั้งมาตั้งแต่ พ.ศ.2547 ในสมัยของ ผอ.ประเสริฐ อยู่นาน ด้วยเห็นว่านักเรียนซึ่งเป็นคนในท้องถิ่นเองกลับไปค่อยรู้เรื่องประวัติ หรือความเป็นมาของชุมชน รวมไปถึงสภาพโดยทั่วไปของชุมชนตนเอง (อำเภอลาดบัวหลวง) จึงเริ่มจากการให้นักเรียนในโรงเรียนไปลองศึกษาประวัติชุมชนของตนเอง แล้วนำมาจัดแสดงเป็นนิทรรศการในงานประชุมของกำนัน ผู้ใหญ่บ้าน และทางอำเภอ ต่อมาจึงเริ่มขยายมาเป็นการรับบริจาคข้าวของเพื่อการจัดแสดงเป็นพิพิธภัณฑ์

ชื่อของพิพิธภัณฑ์นั้นมีที่มาจาก “อู่ข้าว” คือการเป็นเมืองเกษตรกรรมขนาดใหญ่ ประชาชนส่วนใหญ่มีที่ทำกินเป็นหลายร้อยไร่ ที่การปลูกผัก (ผักบุ้งจีน, ผักบุ้งนา,ผักกาด, แตงกวา, บวบ, มะระ ฯลฯ) และทำนา ส่วน “อู่น้ำ”นั้นก็ด้วยเหตุที่ว่าอำเภอลาดบัวหลวงมีคลองหลายสาย นอกจากคลองพระยาบันลือ และคลองสาน ที่เป็นลำน้ำสายหลักแล้วยังมีคลองย่อยอื่นๆ อีกประมาณ 22 คลอง

ห้องจัดแสดงอยู่บริเวณใต้ถุนของอาคารเรียน มีการกั้นเป็นห้องกระจกอย่างเป็นสัดเป็นส่วน ในตอนแรกที่ก่อตั้งนั้นพื้นอาคารมีลักษณะเป็นพื้นดินธรรรมดา ต่อมาได้รับเงินบริจาคจากเจ้าอาวาสวัดปทุมวันพอสำหรับการทำกระเบื้องปูพื้น รวมกับเงินบริจาคจากคหบดีท่านอื่นๆ จึงพอสำหรับกั้นห้องและจัดสร้างเรือนไม้จำลองขนาดเล็ก อาจารย์ผู้ดูแลเล่าว่าในปี พ.ศ.2554 เมื่อน้ำท่วมใหญ่นั้นทางโรงเรียนสามารถกันน้ำไม่ให้ไหลเข้ามาในโรงเรียนได้ แต่ห้องจัดแสดงก็ยังเกิดปัญหาว่ามีน้ำสามารถรั่วซึมเข้ามาได้อยู่ผ่านทางพื้นห้อง