ตึกนี้เป็นบ้านเก่าของขุนอำไพพาณิชย์(นายอินทร์ นาคสีหราช) คหบดีชาวศรีสะเกษ ได้สร้างตึกนี้เมื่อพ.ศ.2468 ฝีมือช่างชาวจีนและมอญ แต่ก็มี บันทึกว่าช่างเป็นชาวญวน ขุนอำไพพาณิชย์ไม่มีบุตรจึงได้ขอนางเฉลา ช.วรุณชัย หลายสาวมาเลี้ยงเป็นบุตรบุญธรรมและเป็นผู้รับมรดกในเวลาต่อมา อาคารขุนอำไพพาณิชย์เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน 2 ชั้น สีครีม มีลายปูนปั้นและไม้ฉลุประดับอย่างสวยงาม ก่อเป็นอาคารแบบตึกแถว 2ชั้น 6 คูหา ทาสี ครีม ไม่มีรากฐาน ตกแต่งด้วยลายปูนปั้นผนังหนา 6-8 นิ้ว ฉาบปูนจนหนาและใช้ความหนาของผนังตึกเป็นคานและเสา ปูนปั้นเหนือประตูและหน้าต่างได้รับอิทธิพลจากคติโบราณของจีน ลวดลายไม้ฉลุเหนือประตูหน้าต่างงดงาม ซึ่งถือเป็นช่องระบายอากาศ

          ลักษณะเด่นของอาคารขุนอำไพพาณิชย์ คือมีลายปูนปั้นและไม้ฉลุทั้งทางด้านหน้าและหลัง ลวดลายส่วนใหญ่ ได้รับการบูรณะไว้ดี จนได้รับรางวัล ชนะเลิศโครงการดีเด่นการอนุรักษ์สถาปัตยกรรมในเมืองเมื่อปีพ.ศ.2530 และกรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานไว้เรียบร้อยแล้ว ตึกหลังนี้สร้างติดถนนตามรูปแบบอาคารพาณิชย์ ยาวถึง 6 ห้อง 24 เมตร กว้างมากถึง 10 เมตร                                                                                 

          นอกจากนี้ยังมีลวดลายเครื่องประดับอื่นๆ อีกมากมาย เช่น ลายพันธุ์พฤกษา ลายดอกบ๊วย และลายก้านขด พอเราขึ้นบริเวณชั้นบนของตัวบ้าน จะพบกับข้าวของเก่าแก่บางส่วนของขุนอำไพพาณิชย์ รวมถึงมีรูปและประวัติของท่านเจ้าของบ้านเป็นข้อมูลให้ได้อ่าน สำหรับด้านล่างเปิดเปป็นร้านค้าจำหน่ายสินค้า OTOP ของจังหวัดศรีษะเกษและจังหวัดใกล้เคียง