webboard

  1. Home
  2.    >   Museum Thailand
  3.    >   Webboard
  4.    >   พาราณสี เมืองโบราณที่ยังมีชีวิต

พาราณสี เมืองโบราณที่ยังมีชีวิต

03 April 2017

like 1

107 views

0

แบ่งปัน
จักรพันธุ์ กังวาฬ : เรื่อง / ภาพ

          ท่ามกลางความมืดสลัวยามรุ่งสางที่หนาวยะเยือก เมืองพาราณสีตื่นจากหลับใหลด้วยเสียงระฆังดังเหง่งหง่าง เสียงแหลมใสของกระดิ่งดังระรัวมาจากท่าน้ำ ผู้คนเปล่งเสียงคำว่า “โอม” อันศักดิ์สิทธิ์ เสียงเอ่ยนามพระศิวะ ผสานกับเสียงทุ้มของผู้ชายว่า “มหาเดพ” (มหาเทพ) ซ้ำแล้วซ้ำเล่า บอกให้รู้ว่าพวกเขากำลังจะลงอาบน้ำเพื่อชำระบาปในแม่น้ำคงคา
          
          สำหรับนักท่องเที่ยวหรือนักเดินทางที่รอนแรมมาถึงที่นี่ คงรู้สึกไม่ต่างกันว่าราวกำลังอยู่ในเมืองท่ายุคโบราณ เพราะตลอดแนวฝั่งตะวันตกของแม่น้ำคงคา ซึ่งเป็นที่ตั้งของเมืองพาราณสี เรียงรายด้วยท่าน้ำ หรือ “กาต” ขนาดใหญ่ลักษณะเป็นลานกว้างบนเนินและมีขั้นบันไดชันทอดลงสู่ตลิ่ง ทั้งยังเต็มไปด้วยสิ่งปลูกสร้างเก่าแก่กว่าศตวรรษ ได้แก่ พระราชวังสูงตระหง่าน ป้อมปราการแน่นหนาแข็งแรง และเทวสถานฮินดูขรึมขลัง โดยไม่มีอาคารทันสมัยแทรกอยู่เลย 
          
          เมืองพาราณสี ซึ่งปัจจุบันตั้งอยู่ในรัฐอุตตรประเทศ ทางตอนเหนือของประเทศอินเดีย เชื่อกันว่าเป็นเมืองเก่าแก่ที่สุด อาจมีอายุมากกว่า 4,000 ปี แต่เท่าที่มีหลักฐานทางประวัติศาสตร์แน่ชัด เมืองนี้มีคนอยู่อาศัยต่อเนื่องไม่ต่ำกว่า 2,500 ปีมาแล้ว ชื่อดั้งเดิมคือเมืองกาสี แต่ยังเป็นที่รู้จักในชื่ออื่น คือ วาราณสี และ บานาเรส
          พาราณสียังมีความสำคัญในฐานะเมืองศักดิ์สิทธิ์ที่สุดของศาสนาฮินดู เชื่อกันว่าเป็นที่สถิตของพระศิวะ ดังนั้นจึงมีกลุ่มนักบวชที่เรียกว่า สาธุ ผู้ซึ่งสละการครองเรือนและทรัพย์สมบัติต่างๆ ดำรงชีพด้วยการภิกขาจาร พากันจาริกแสวงบุญมายังพาราณสีจำนวนมาก
          
          
          กิจกรรมหลักของนักท่องเที่ยวผู้มาเยือนพาราณสี มักได้แก่การนั่งเรือจ้างไปในแม่น้ำคงคายามเช้าตรู่ เพื่อชมภาพชีวิตและกิจกรรมต่างๆ ของผู้คนในแต่ละท่าน้ำริมฝั่ง โดยเฉพาะที่ ทศอัศวเมศ กาต ท่าน้ำหลักของเมือง จะเห็นผู้คนพลุกพล่าน ผู้แสวงบุญชาวอินเดียทั้งชายหญิงมาอาบน้ำชำระบาป สาธุนุ่งห่มชุดสีส้มไว้หนวดเครายาว พราหมณ์ผู้ประกอบพิธีกรรม พ่อค้าตั้งแผงขายของ ขอทานยากไร้ อีกทั้งนักท่องเที่ยวผมทองและผมดำคลาคล่ำ
          
          
          นอกจากนั้นพาราณสียังมีท่าน้ำสำหรับเผาศพ ดังเช่น มณิกรรณิการ์ กาต ที่ซึ่งเชิงตะกอนไม้ฟืนกองสุมเรียงรายทั่วลานดินริมตลิ่ง บ้างมีศพคาค้างอยู่ แต่ละกองโชยควันกรุ่น ทั่วอาณาบริเวณท่าน้ำแห่งนี้ ตั้งแต่วัดพระศิวะและอาคารเก่าแก่ด้านบน ไล่ลงมาถึงลานดินเผาศพ ถูกรมควันไฟอยู่ชั่วนาตาปีจนกลายเป็นสีเทาดำเสมือนถูกฉาบเคลือบด้วยบรรยากาศแห่งความตาย
          
          สำหรับนักท่องเที่ยวต่างชาติ เมืองพาราณสีจึงมีกิจกรรมพิเศษให้ทำอย่างที่ไม่อาจพบในแหล่งท่องเที่ยวอื่นๆ ยามเย็นที่ไม่รู้จะทำอะไร นักท่องเที่ยวมักไปยืนปะปนในกลุ่มคนพื้นเมือง มุงดูพิธีเผาศพที่กระทำกันกลางแจ้งริมฝั่งน้ำ พวกเขาจะได้สัมผัสบรรยากาศหมองหม่นของความตายอย่างใกล้ชิด ได้เห็นศพค่อยๆ มอดไหม้ในเปลวเพลิง
          สำหรับชาวฮินดูที่เชื่อเรื่องการเวียนว่ายตายเกิด พวกเขายังเชื่อว่าหากผู้ใดเสียชีวิตในเมืองพาราณสี และเถ้ากระดูกถูกโปรยลงในแม่น้ำคงคา จะช่วยปลดปล่อยดวงวิญญาณของเขาไปสู่ความสุขในภพหน้า ดังนั้นผู้คนจากทั่วประเทศอินเดีย โดยเฉพาะผู้ป่วยหนักใกล้ตายและคนชราวัยไม้ใกล้ฝั่งจึงปรารถนาจะเดินทางมาจบชีวิตที่นี่ จนมีผู้กล่าวไว้ว่าเปลวไฟจากเชิงตะกอนเผาศพในเมืองพาราณสีไม่เคยมอดดับมานับพันปี
          รวมทั้งยังมีเรื่องเล่าขานว่าเมืองพาราณสีมี “โรงแรมรอความตาย” เป็นสถานที่ซึ่งคนแก่และคนเจ็บมาใช้ชีวิตช่วงสุดท้าย เมื่อพวกเขาเสียชีวิตจะมีคนประกอบพิธีศพให้สมความตั้งใจ
          สิ่งที่น่าทึ่งก็คือ พาราณสีเป็นเมืองโบราณที่ยังมีชีวิต มีชาวเมืองอาศัยอยู่ตามปรกติ ทั้งยังเป็นศูนย์กลางสำหรับผู้แสวงบุญเดินทางมาสักการะสิ่งศักดิ์สิทธิ์และอาบน้ำชำระบาปในแม่น้ำคงคา ดังที่เคยเป็นมานับร้อยนับพันปี ขณะเมืองโบราณที่เกิดร่วมสมัยกับพาราณสีล้วนล้มหายตายจาก บางแห่งไม่เหลือแม้แต่ชื่อ แต่ชีพจรของเมืองพาราณสียังเต้นเป็นจังหวะผ่านกิจกรรมต่างๆ นานาของผู้คนยุคปัจจุบัน
          

Created Date :

0

แบ่งปัน
created by
hot hit

หนังสือปลุกใจเสือป่า

เมื่อพูดถึงคำว่า “หนังสือปลุกใจเสือป่า” สิ่งที่คนทั่วไปคิดถึงของหนีไม่พ้น หนังสือโป๊ที่มีรูปหญิงสาวเปลือย...

Tanat

8

จาก “ดิปปี้” ถึง “โฮป” ว่าด้วย “วิสัยทัศน์” มิวเซียม

เวลานี้ชาวลอนดอนหลายคนกำลังให้ความสนใจกับ “โฮป” โครงกระดูกวาฬสีน้ำเงินที่แขวนโดดเด่นอยู่กลางห้องโถงของมิวเซี...

Nithinand

2

ว่าด้วยเสียงและเสียงรบกวนในประวัติศาสตร์

ในภาษาอังกฤษ ความหมายของคำว่าเสียงหรือ “sound” แตกต่างจากคำว่า “noise” เป็นอย่างมาก เพราะ sound นั้นหมายถึงเสียงทั่วไ...

Atibhop

1

What is not visible is not invisible… สัมผัสงานศิลป์ร่วมสมัยด้วยประสาทสัมผัสและด้วยปัญญา

นิทรรศการ What is not visible is not invisible นี้ เริ่มต้นขึ้นจากความร่วมมือระหว่าง Platform* และ the 23 FRACs** โดยถูก...

tthananid

3

‘บวชนาค’ หลักฐานเก่าแก่ที่สุด อยู่ที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ อู่ทอง

ในช่วงเทศกาลเข้าพรรษาอย่างนี้ ก็หลีกเลี่ยงไม่ได้เลยที่จะเอ่ยถึงการ ‘บวชนาค’ นะครับ ‘นาค’ เป็นคำใช...

Siripoj

1

มิวเซียมในสังคมที่จินตนาการสำคัญกว่าความรู้?

‘จินตนาการสำคัญจากความรู้’  ว่ากันว่าประโยคสุดคมจนบาดลึกเข้าไปในใจใครต่อใครประโยคนี้ หลุดออกมาจากปากของ&nbs...

Siripoj

1

พยานวัตถุในเรื่องเล่าของปามุก

ดูเหมือนพิพิธภัณฑ์แห่งความไร้เดียงสาเป็นเรื่องรัก แต่ Orhan Pamuk ไม่ได้เขียนเรื่องรักเพียงอย่างเดียว สิ่งที่ปามุกบรรจงเ...

Uruda

0

สำรับสำราญอาหารสยาม-โปรตุเกส ชุมชนกุฎีจีน

     ตั้งแต่อดีตสังคมไทยเป็นพหุสังคมที่มีผู้คนหลากหลายเชื้อชาติอาศัยร่วมผืนแผ่นดินเดียวกัน การเดินทางเคลื่อนย้ายไปมาของผ...

youth_s

0